گرچه گیتار، به شکلی که امروزه آن را می شناسیم، ساز نسبتا

جوانی است،اما تاریخچه ی اجداد آن از هزاران سال قبل حکایت

می کند.

طی سالهای بعد گیتار دستخوش تغییزات گوناگونی شد تا اینکه

بالاخره در قرن هجدهم به شکل امروزی آن که دارای ۶ سیم

می باشد ، درآمد. حتی کمی قبل در قرن هفدهم ، گیتار های

متداول کوچکتر و دارای فقط ۴ یا ۵ سیم بودند.

در اوایل قرن نوزدهم، شخصیتهای برجسته ی متعددی در اسپانیا و

ایتالیا ظهور کردند که جهت معرفی گیتار به عنوان یک ساز ارکستری

معتبر از هیچ کوششی دریغ ننمودند.

مهمترین ایت افراد «فرناندو سور» بود که در سال ۱۷۷۸ در بارسلون

اسپانیا بدنیا آمد .سور که در سال ۱۸۳۹ در گذشت ، تمام   دوران

زندگی خویش را صرف اجرای کنسرت ، تدریس و همچنین ساخت

صدها اثر با ارزش برای گیتار نمود که از جمله این آثار قطعات تمرینی

ویژه افراد مبتدی و همچنین قطعات پیچیده و دشواری می باشد که

امروزه بیشتر نوازندگان گیتار در کنسرت های خود آنها را اجرا   می 

نمایند . او به قدری مستعد و دارای چنان جایگاه والایی در جهان موسیقی

بود که «فتیس» منتقد بزرگ فرانسوی او را «بتهوون گیتار»  لقب داد. 

متاسفانه پس از یک دوره از محبوبیت گیتار کاسته شد و این عدم

محبوبیت کماکان ادامه یافت تا اینکه بالاخره در اواخر قرن نوزدهم ، به

همت «فرانسیسکو تارگا» در اسپانیا، و«آگوستین باریوس» در

 آمریکای جنوبی ،این ساز دگر بار ارزشهای والای خود را بازیافت.

گرچه تارگا در خانواده فقیر بدنیا آمده بود ، ولی به سبب عشق فراوانی

که به این ساز داشت ،موفق شد با غلبه بر دشواری های بسیار ، به

چنان نوازنده چیره دست و آهنگساز بزرگی بدل گردد که امروزه نوازندگان

گیتار تکنیک های نوینی را که او پایه گذاری کرده است به خدمت می گیرند.

باریوس از نوابغی بود که کارهای تارگا را هم از نظر تکنیکی و هم از نظر

آهنگسازی گسترش داد و به دلیل قابلیتهای نوازندگی فوق العاده اش

به «پاگانینی گیتار» شهرت یافت .

جالب است بدانید که باریوس اولین نوازنده ی گیتار بود که آثارش بر روی

صفحات گرامافون ضبط شد.

«آندره سگوویا» در طی ۷۰ سال فعالیت خستگی ناپذیر ، چنان اعتباری

به گیتار بخشید که امروزه گیتار به یک ساز کلاسیک کاملا جدی بدل

شده است.

نوازندگان برجسته ی گیتار کلاسیک که امروزه مطرح می باشند:

«آلیریو دیاز» ، «جان ویلیامز» ، «جولیان بریم» و «پپه رومرو» که

 ازسنتهایاساتید پیشین خود پیروی می کنند و از طریق کنسرتها ، ضبط آثار

وهمچنین تدریس گیتار ، نوید دهنده ی آینده ای درخشان برای گیتار

کلاسیک می باشند.

عده ای عقیده دارند که این ساز اسپانیا اصل است و به عقیده ی عده ای

دیگر این ساز مکزیکیست. به هر حال متعلق به هر کجا که باشد متعلق

به ایران نیست . اما این ساز در چند سال اخیر در ایران خیلی طرفدار

پیدا کرده است و روز به روز بر طرفداران آن افزوده می شود .

هر ساز بر پایه نتی بنا شده ، و گیتار سازی است که بر پایه نت سوم

یعنی «می» بنا شده است .

این ساز دارای ۶ سیم است ، که این سیم ها از پایین به بالا به این ترتیب

نت بندی شده اند:

«می» ، «سی» ، «سل» ، «ر» ، «لا» ، «می» که برای سهولت

در حفظ آن به ملارسول «سی می» معروف است.

این ساز بسیار زیباو خوش آهنگ ، که جزء یکی از سخت ترین سازهاست

و یکی از سازهای اساسی در کنسرتها به شمار می رود، چون ما در کل

۳ ساز مکمل داریم که عبارتند از :پیانو ، گیتار و ارگ که باید حداقل یکی

از این ۳ ساز در کنسرت ها اجرا شوند.